Enige tijd geleden kwam mij de volgende uitspraak onder ogen:

“When the time comes for you to make a change or to grow, the universe will make you so uncomfortable you will eventually have no choice.”

Met andere woorden: als het tijd wordt om iets onder ogen te zien, ga je je zo ongemakkelijk voelen, dat je uiteindelijk geen andere keuze hebt dan een verandering aan te brengen in je leven.

Dit vertaalt zich in de praktijk eigenlijk twee kanten op: aan de ene kant sta je pas open voor verandering als het moment zich daarvoor aandient. Anderzijds, zolang je nog het gevoel hebt het allemaal nog best onder controle te hebben, zul je niet snel open staan om het anders te gaan doen. Voor alles is een tijd.

De mensen met hun dier die ik op consult krijg ‘weten’ vaak dat er iets speelt waar ze hun vinger niet op kunnen leggen. Meestal hebben ze al van alles geprobeerd, hebben speciale trainingen gevolgd met hun hond, hebben thuis al van alles geprobeerd of zijn al bij reguliere of alternatieve collega’s langs geweest.

Dan is het moment gekomen om een kijkje in de ‘soul’ te nemen. Rond welk thema speelt het zich allemaal af?

Zoals ik in mijn plaatje heb geprobeerd te duiden draait het in de soul vooral om allerlei emoties die gekoppeld zijn aan bepaalde ervaringen. Zowel dier als mens hebben vaak een vergelijkbare ervaring en daarbij behorende emoties, zij het ieder op zijn eigen manier. Ze hebben elkaar vaak hierop uitgekozen en het maakt dat de interactie voornamelijk via de rode pijlen verloopt. Via de soul. Het hebben van een dier is nu eenmaal een emotioneel gebeuren voor de mens.

De zoektocht in de soul kan een opening geven in de vorm van: ‘ik wist dat er iets speelde maar wat fijn dat ik het nu in beeld heb’. Bewustwording, er schijnt nu een lichtje op. Het geeft vaak rust, een verandering van perspectief, grotere vrijheid van handelen en uiteindelijk ook verdieping van de relatie met je dier. Maar soms zit het verborgen in de krochten van je onderbewustzijn en is de reactie eerder ‘jeetje, wist niet dat dit speelde’ en ben je er een beetje stil van.

Vanaf dat moment kun je meer in je lijf zakken en via de basis contact maken met je dier, via de gele pijl. Een pijl die twee kanten opwerkt en ‘het lijntje’ is met je dier waarlangs je informatie kan uitwisselen in de vorm van blijdschap, vertrouwen, inbedding etc. Dit is het lijntje waar zowel mens als dier op gedijen.

Je ongemakkelijk voelen is niet fijn, en het liefst lopen we er voor weg. Maar als we het aangrijpen om op pad te gaan kan het iets moois brengen: verbondenheid.

Facebook
linkedinmail